Achterneven gekozen in bondsraad KNKV

Twee leden van onze familie zijn gekozen in de bondsraad van het Koninklijke Nederlandse Korfbal Verbond (KNKV). Het zijn de achterneven Maarten van den Driest, voor de regio Zeeland, en Jan van den Driest, voor de regio West-Brabant.

Het KNKV stapt per 1 juli over op een nieuwe bestuurlijke indeling. Onderdeel daarvan is een bondsraad bestaande uit vertegenwoordigers, één uit elk van de 24 regio’s.

Maarten van den Driest (1957) is al jaren actief voor vereniging Fortis Korfbal in Oost-Souburg, onder meer acht jaar als voorzitter. De vereniging ontstond op 12 juni 1998 toen de Souburgse clubs Animo en Zuidwesters fuseerden. Zijn huidige functie is Voorzitter Marketing Communicatie Team.

Zijn vader Lou van den Driest (1929-2004) was in 1951 mede-oprichter van de Souburgse Christelijke Sportvereniging SCS Zuidwesters. Lou is lang bestuurslid geweest van Zuidwesters. Maarten was de laatste voorzitter van Zuidwesters (10 jaar) en vervolgens de eerste voorzitter van Fortis (8 jaar).

Gezelschap

Jan van den Driest (1956) had na zijn actieve korfbalcarrière diverse functies binnen de Almkerkse Christelijke Korfbalvereniging (ACKC), waaronder voorzitter van de Technische Commissie, lid van het bestuur en tot 2020 voorzitter van de vereniging. Als zittend lid van de bondsraad krijgt hij nu dus binnenkort gezelschap van Maarten als vertegenwoordiger van de aangrenzende regio Zeeland.

Nauw verbonden

De familie Van den Driest en ACKC zijn ook nauw met elkaar verbonden. Jan van den Driest sr. (1929-2005), vader van het huidige bondsraadslid, was in 1955 één van de oprichters, lid van het eerste bestuur en werd later benoemd tot erevoorzitter van de vereniging.

Hetzelfde niveau

Al eerder troffen de beide takken van de familie elkaar op het sportveld. Maarten heeft daar nog herinneringen aan: “Zuidwesters speelde op hetzelfde niveau (3e klas) als ACKC. In het verleden heb ik met Zuidwesters 1 gespeeld tegen ACKC 1. Ik weet nog dat vader Lou wel meeging naar Almkerk en daar zijn neef Jan ontmoette. Andersom gebeurde dat ook als ACKC op Souburg speelde.”

(zie ook: ‘Jan van den Driest en de korfbalsport’, in: Jaarbericht nr. 2 (2000) 22-23).

Wie wil helpen het jaarbericht te vertalen? (NL/E)

(English below)

Speciaal voor The Australian Branch van onze familie is het Jaarbericht 2020 integraal in het Engels vertaald en in digitale vorm opgestuurd naar de familieleden ‘down under’. Op deze manier hopen we deze groeiende tak met naamgenoten aan ons en de stichting te blijven verbinden. Daarom willen we elk jaar een Engelstalige versie van het jaarbericht maken.

De Australische vlag (DO’Neil, CC BY-SA 3.0 http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/, via Wikimedia Commons)

De familie Van den Driest is al sinds begin jaren vijftig vertegenwoordigd op het Australische continent. Souburger Joe van den Driest emigreerde naar Australië en bouwde daar een leven op. Hij trouwde met Valerie en ze kregen samen vijf zonen. Zij hebben inmiddels allemaal weer eigen gezinnen gesticht. In Jaarbericht 2020 schrijft Joe (89) zelf een bijdrage over zijn dagelijkse bezigheden.

Vertaalteam

Het vertalen van het complete Jaarbericht is veel werk. We zijn daarom op zoek naar mensen die willen helpen door jaarlijks één of meer artikelen te vertalen. Heb je belangstelling om toe te treden tot het ‘vertaalteam’ van de Stichting? Meld je dan aan via redactie[at]vandendriest.nl en help mee om de band met de Australische familieleden te versterken en te onderhouden.

De Engelse vertaling van het jaarbericht is mogelijk ook voor andere familieleden in binnen- of buitenland interessant. Als je belangstelling hebt voor de pdf, vraag dan een exemplaar aan via hetzelfde e-mailadres.

English version:

Especially for The Australian Branch of our family, the Annual Bulletin 2020 has been fully translated into English and sent in digital form to the family members ‘down under’. In this way we hope to maintain contact to this growing branch of namesakes. That is why we plan to make an English version of the annual bulletin every year.

The Van den Driest family has been present on the Australian continent since the 1950s. Joe van den Driest from Souburg emigrated to Australia and built a life there. He married Valerie and together they had five sons. Meanwhile they have all started their own families. In the Annual Bulletin 2020 Joe (89) himself writes an article about his daily activities.

Translation team

Translating the complete Annual Bulletin is a lot of work. We are therefore looking for people who want to help by translating one or more articles every year. Are you interested in joining the foundation’s ‘translation team’? Then sign up via redactie[at]vandendriest.nl and help to strengthen and maintain the bond with the Australian family members!

The English translation of the bulletin may also be interesting for other family members, both domestic and abroad. If you are interested in receiving the pdf, request a copy via the same email-address.

Jaarbericht 2020 dit jaar volledig in kleur!

Het Jaarbericht van de stichting, waarin verslag wordt gedaan van het jaar 2020, is bijna gereed en zal binnenkort worden verzonden naar de donateurs. Dit jaar beleven we de primeur van een jaarbericht dat volledig in kleur is afgedrukt!

Dagelijks leven

Zoals altijd staat het vol met familieberichten, nieuws en verslagen van belevenissen van en over familieleden. Het zal geen verrassing zijn dat het coronavirus ook in onze familie invloed heeft gehad op het dagelijks leven. Daarvan doen enkele verwanten verslag.

Verder natuurlijk de vaste rubrieken: een voorwoord van de voorzitter, het financieel overzicht van de penningmeester en een overzicht van geboorten, huwelijken en overlijdens binnen onze familie.

Geniet dus alvast van de voorpret! Voor het jaarbericht van volgend jaar kunnen we altijd kopij gebruiken. Heeft u nieuws, of wilt u iets schrijven over een bijzondere gebeurtenis uit heden of verleden? Aarzel dan niet en neem contact op met de Stichting!

Anne wint scriptieprijs

Anne Pellikaan, vriendin van Steffen van den Driest uit Gorinchem, heeft de Article-Departementsscriptieprijs 2021 gewonnen. Ze schreef haar scriptie, ‘Oosterse kunst in Wendingen’, als afronding van haar opleiding Kunstgeschiedenis aan de Universiteit Utrecht, en kreeg daarvoor het cijfer 9.

De scriptie gaat over de manier waarop Oosterse kunst beschreven en afgebeeld werd in Wendingen, een maandblad over architectuur en kunst. Inmiddels volgt Anne de masteropleiding Architectuurgeschiedenis en Monumentenzorg, ook in Utrecht.

Article is een wetenschappelijk tijdschrift dat ingaat op actuele thema’s binnen de beeldende
kunst, architectuur en vormgeving. De prijs wordt jaarlijks uitgeloofd aan de best beoordeelde
bachelorscriptie van het jaar, in samenwerking met de Universiteit Utrecht.

De Stad Gorinchem

Papieren versie Jaarbericht 2019 is onderweg!

Deze week wordt de papieren versie van het Jaarbericht 2019 naar de donateurs gestuurd. Het is allemaal wat later dan u van ons gewend bent, maar de reden daarvoor is ons allen bekend: corona. Eerder dit jaar werd al een digitale versie (.pdf) verspreid.

De 21ste editie van het Jaarbericht staat weer vol met serieuze en luchtige verhalen over Van den Driesten. Belangrijk onderdeel is het verslag van de familiebijeenkomst, van inmiddels precies één jaar geleden.

In de envelop zit ook de oproep om uw donatie over 2020 te maken. Mocht u dit al gedaan hebben naar aanleiding van de ontvangst van de .pdf, dan kan u die brief natuurlijk als niet geschreven beschouwen.

Stichting groeit met twee donateurs!

Deze maand hebben zich twee familieleden aangemeld als nieuwe donateurs! En dat is nog niet alles: ze zijn 22 en 19 jaar oud. Dat is extra verheugend met het oog op het voorbestaan van de stichting.

Vorige maand is het Jaarbericht 2019 digitaal verspreid onder de donateurs. Laat dit vooral ook aan kinderen en kleinkinderen lezen en vertel ze over de activiteiten van de stichting.

Hopelijk sluiten zich meer en meer familieleden aan. Alleen op díe manier heeft de stichting een toekomst.

 

Jaarbericht 2019 digitaal verspreid

Zo zit je in oktober nog gezellig bij elkaar in Meliskerke, en zo is in april een dergelijke bijeenkomst gewoon verboden! Ook de familiestichting ondervindt de gevolgen van de Corona-crisis.

Digitaal
Rond deze tijd kregen donateurs altijd het jaarbericht in de bus. Ook nu is natuurlijk een jaarbericht gemaakt, maar door de Corona-maatregelen is onze vertrouwde drukker gesloten. We hebben daarom besloten het blad eerst digitaal naar onze donateurs te sturen.

Zodra de mogelijkheid zich voordoet laten wij het jaarbericht drukken en ontvangen de donateurs een papieren exemplaar.

De donateurs van de stichting hebben hierover een email gekregen van voorzitter Maarten van den Driest. Mocht u die niet hebben ontvangen, dan is uw mailadres niet bij ons bekend. U kunt uw mailadres aan ons doorgeven via info[at]vandendriest.nl.

 

 

Broeder Van den Driessche bestreed de pest

Pieter van den Driessche

Portret van Pieter van den Driessche (1664), overste van het St.Juliaansgasthuis in Brugge van 1662 tot 1698. Foto: Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn (OCMW) Brugge.

De wereld is in de ban van het coronavirus. Zelfs met onze moderne technologie en kennis is het uiterst lastig om een pandemie de kop in te drukken. Ook in vroeger eeuwen werd de mensheid geconfronteerd met besmettelijke ziekten. Vaak stond men toentertijd nóg machtelozer. Zo brak in 1666 de pest uit in Brugge. Pieter van den Driessche werd aangesteld als ‘pestbestrijder’, een taak waarvan hij zich succesvol kweet.

Nauwgezet
Pieter werd door de stedelijke ‘Camere van Gesontheyt’ aangesteld als administratief hoofd van de pestbestrijding. Per dag en per huis noteerde hij nauwgezet het verloop van de besmetting en de daaraan verbonden kosten en inkomsten. In totaal eiste de pestepidemie in Brugge 1357 mensenlevens, onder wie 655 kinderen.

Of we familie zijn van Pieter van den Driessche en of hij een familiewapen voerde, weten we helaas niet.

Bronnen:
Jozef Geldhof, ‘De pestepidemie in Brugge 1665-1667’, in: Biekorf 75 (1974) 305-328.
Brugge in 100 objecten,
https://bruggein100objecten.wordpress.com/2017/08/04/pestis-brugana-van-thomas-montanus/

400ste sterfdag van Aernout van den Driessche (1)

Op 4 januari 1620 overleed Aernout Mattheeusen van den Driessche, de oudst bekende voorvader van de familie Van den Driest. Dat is precies 400 jaar geleden. In dit herdenkingsjaar zullen we in enkele afleveringen aandacht besteden aan zijn levensdata en proberen een beeld te schetsen van de omstandigheden waarin hij geleefd moet hebben. Als eerste deel van deze serie is hieronder een verslag te lezen van een bezoek dat ik op deze gedenkwaardige dag bracht aan Aernouts woonplaats Poppendamme en Grijpskerke.

Zaterdag 4 januari 2020
Het was misschien een dag zoals vandaag: helder, zacht en zonnig. Vierhonderd jaar geleden verwisselde op deze dag Aernout Mattheeusen van den Driessche het tijdelijke met het eeuwige. Ook in 1620 viel 4 januari op een zaterdag. Twee dagen later werd hij op het kerkhof van Grijpskerke ter aarde besteld.
Ik ben naar Poppendamme gereden, een buurtschap in het hart van het eiland Walcheren, de woonplaats van Aernout. Ik parkeer bij Hof Poppendamme aan de Poppendamseweg, een Restaurant en Beleefboerderij met speeltuin.

 

 

 

 

 

 

 

Op deze zaterdag is het gevuld met spelende kinderen, die met driewielers en karretjes heen en weer rijden. De inrichting is een allegaartje van houten stoelen en tafels, afgewisseld met enkele ‘broccante’ zitbanken, op één waarvan mijn vrouw en ik hebben plaatsgenomen. We bestellen koffie en appeltaart. Aan de muur hangen reproducties van schilderijen uit diverse stijlperioden.
De vraag die in je opkomt is natuurlijk: was dit vroeger het hof van Aernout? Ik weet niet of we daar ooit achter zullen komen. Poppendamme was in de zeventiende eeuw niet groter dan nu en zal bestaan hebben uit een aantal boerderijen die op de vingers van één hand zijn te tellen. In ieder geval zal elke vierkante meter van Poppendamme voor hem vertrouwde grond zijn geweest. Hier woonde hij, hier stichtte hij een gezin met zijn vrouw Janneken Vermeere.

Hun namen komen voor op de lidmatenlijst van Grijpskerke uit 1604. Kerkelijk behoorde Poppendamme namelijk tot de gemeente van Grijpskerke.[1] De kerk van Poppendamme had de beeldenstorm niet overleefd en was compleet verwoest. Op de lijst staat Janneken vermeld als huijsvrouw van Arnout van Driessche. Mogelijk zijn ze ook in Grijpskerke gehuwd. Vanaf 1591 kregen ze vijf kinderen. We weten zodoende dat het jaartal van vestiging in Poppendamme vóór 1591 ligt.

Kerkgang
Elke zondag legde het gezin Van den Driessche de weg van Poppendamme naar Grijpskerke af voor de wekelijkse kerkgang. Onderweg zagen ze het Munnikenhof liggen, de buitenplaats die destijds in bezit was van de Antwerpse koopman en reder Balthazar de Moucheron (1552-±1630). In of kort na 1605 verkocht hij Munnikenhof aan staatsman en dichter Jacob Cats (1577-1660). Van De Moucheron is bekend dat hij één van zijn kinderen in Grijpskerke heeft laten dopen. Mogelijk heeft Aernout de twee bewoners van Munnikenhof nog gezien of gesproken.

Gingen ze met een koets, zat Aernout op een paard of gingen ze te voet? Over de welstand waarin Aernout verkeerde zijn kort geleden meer gegevens opgedoken. Ook toen hij al in Poppendamme woonde, bezat hij land in zijn geboortedorp Snaaskerke. In 1615 reisde Aernout naar Brugge om daaromtrent een notariële akte op te laten stellen. Daaruit is af te leiden dat hij niet armlastig was. Was hij geletterd? Dat is niet bekend, maar wel waarschijnlijk. Hopelijk komt er ooit nog een akte tevoorschijn die door hem is ondertekend.

In de Nederduits Gereformeerde kerk heeft hij preken aangehoord van Ds. Lodewijck d’Herde,[2] die nog hofprediker was geweest van Filips van Marnix, heer van Sint Aldegonde. Op diens verzoek werd d’Herde in 1595 beroepen in West-Souburg.[3] Zijn opvolger in Grijpskerke was Ds. Joannes Paneel.

Snaaskerke
Over het leven van Aernout vóórdat hij op Walcheren kwam wonen, weten we niets. Alleen zijn geboorteplaats is bekend: Snaaskerke, enkele kilometers landinwaarts vanaf Oostende. Dit wordt in 1618 vermeld in het trouwboek van Grijpskerke bij de inschrijving van de ondertrouw met Maeijken Jans. Hij trouwde als weduwnaar van Snaeskercke. Janneken Vermeere was dus overleden. Het betekent níet dat hij als weduwnaar uit Snaaskerke is vertrokken. Bij trouwinschrijvingen werd altijd de geboorteplaats van de echtelieden vermeld.

Onbeantwoorde vragen
Zodoende weten we meer níet dan wel over het leven van Aernout. Zijn geboortedatum is onbekend en de namen van zijn ouders zijn niet zeker. Wanneer is hij vertrokken uit Snaaskerke en welke route heeft hij gevolgd naar Walcheren? Ook weten we niet hoe hij eruitzag. Gezien de gemiddelde lichaamslengte in die tijd zal hij niet langer zijn geweest dan 1,65 meter, maar welke kleding droeg hij? Had hij net zo’n Spaanse kraag als Balthazar de Moucheron?
Wat we wèl weten zetten we in dit herdenkingsjaar overzichtelijk op een rij. De onderwerpen die hierboven kort zijn aangestipt zullen het komende jaar stuk voor stuk nader worden uitgewerkt. Door te redeneren vanuit de beschikbare feiten kunnen we dingen reconstrueren en nieuwe onderzoeksvragen formuleren. Zo vergroten we hopelijk onze kennis over het leven van Aernout Mattheeusen van den Driessche.

Marcel van den Driest
4 januari 2020

Noten:
[1] “Netherlands, Zeeland Province, Church Records, 1527-1907,” images, FamilySearch (https://familysearch.org/ark:/61903/3:1:3QSQ-G9QJ-S2PY?cc=2036997&wc=MCLG-JNL%3A345031601%2C345176301%2C345178801 : 22 May 2014), Nederlands Hervormd > Grijpskerke > Dopen 1591-1730, 1734-1764, 1806-1884 Trouwen 1591-1763, 1806-1884 Lidmaten 1591-1730, 1735-1764 > image 348 of 452; Nederlands Rijksarchiefdienst, Den Haag (Netherlands National Archives, The Hague).
[2] Louis de Herde werd later vlootpredikant aan boord van een schip van Balthasar de Moucheron naar het West-Afrikaanse eiland Il Principe. Zie L.J. Joosse, Geloof in de Nieuwe Wereld: ontmoetingen met Afrikanen en Indianen (1600-1700) (Utrecht 2008) 151.
[3] F. Nagtglas, Levensberichten van Zeeuwen: zijnde een vervolg op P. de la Rue, Geletterd, staatkundig en heldhaftig Zeeland, Volume 3 (1893) 371; A.J. van der Aa, Biographisch woordenboek der Nederlanden, dl. VIII, 1e Stuk (Haarlem 1867) 641; Verslagen omtrent ’s rijks oude Archieven, Volume 22 (1900) 57.